Van Maasoord naar Delta
Toon ouderen uit de regio een foto van het oude Delta -oorspronkelijk Maasoord geheten- en de verhalen barsten los. In het statige gebouw in Poortugaal kwamen hulpverleners in ieder geval eens per maand, om je loonzakje op te halen. Het geld werd door de kassier in een koffertje naar binnen gedragen en zo mocht je een voor een langs de tafel lopen om je loon te beuren.
“Het zat in een doorzichtig zakje en de ontvangst werd afgetekend in een boek. Maar vóór je je loon kreeg moest je eerst op de weegschaal. Wie te mager was kreeg de komende tijd extra pap te eten.” De zorg strekte zich dus niet alleen uit tot de cliënten…
.JPG)
Het statige hoofdgebouw van het oude Maasoord, de voorloper van Delta.
Heilig geloof in de Sint
Gepensioneerd oud eerste verpleger Ger Panhuis hees zich jarenlang op 5 december in het Sinterklaaskostuum om cliënten en kinderen van medewerkers te vermaken. “Ik geloofde heilig in die man”, herinnert een van hen zich. Cliënten kwamen in groepjes naar de Sint, die geduldig op hen wachtte in de feestzaal. Daar werden poffertjes gebakken en glaasjes fris en warme chocomel geschonken.
.JPG)
In groepjes bezochten cliënten de Sint, oud-eerste verpleger Ger Panhuis, in de jaren vijftig en zestig.
Het zwembad
Wie heeft er niet leren zwemmen in het zwembad aan de Albrandswaardsedijk? Aanvankelijk werden er groenten en fruit geteeld, maar na een overstroming werd het zwembad gegraven en vlak voor de oorlog in 1939 geopend. Het zwembad werd gesloten in de jaren zeventig, omdat het onderhoud te veel ging kosten. Op de plaats van het zwembad bevindt zich nu ongeveer het (nieuwe) gebouw waar veel ondersteunende diensten gehuisvest zijn.
.JPG)
Wie heeft er niet leren zwemmen in het zwembad aan de Albrandswaardsedijk? Het was geopend van 1939 tot in de jaren tachtig.
Kolen scheppen
Noeste arbeid heette het medicijn in de jaren dat goede geneesmiddelen nog ontbraken. Er werd flink wat werk verzet door de cliënten, wanneer er weer een vracht kolen was bezorgd. Overal op het terrein lagen er rails, want alles werd vervoerd per trolley. De kolen werd in de trolley geschept en vervoerd naar de diverse afdelingen.
.JPG)
In de jaren vijftig verzetten de cliënten flink wat werk, als er een vracht kolen was bezorgd. Overal op het terrein lagen rails voor de trolleys.
De vierdaagse van Nijmegen
Het was vaste prik, de wandeling van de vierdaagse van Nijmegen. Het ziekenhuis had een eigen wandelclub, waar de verplegers als begeleiders de mars mee liepen. Aan het eind van de wandeling wachtte de verzorgingsbus met warme dekens voor de sportievelingen. Eventuele blaren werden daar liefdevol onder handen genomen.
.JPG)
Sportieve cliënten en verpleegkundigen van Delta liepen ieder jaar mee met de Vierdaagse in Nijmegen.
De bandenwagen
De rails over het gehele terrein hadden als beperking dat je slechts een vaste route af kon leggen. Dat veranderde met de komst van de bandenwagen. De manden zijn gevuld met wasgoed; als het wasdag was moest de eerste verpleger (ongeveer het equivalent van het huidige unithoofd) in allerijl noteren wat er zoal werd meegenomen: een hemd, een broek, een vest…
.JPG)
De rails en vaste routes over het terrein hadden hun beperkingen; met de komst van de bandenwagen werd de was gemakkelijker vervoerd.
De fontein
Bij het 40-jarig bestaan van Maasoord in 1949 werd er een reünie voor oud-medewerkers gehouden. De reünisten brachten geld bijeen voor de karakteristieke fontein die jarenlang voor het ziekenhuis stond.
Deze foto is genomen tijdens de officiële in werking stelling in 1951. Enkele jaren geleden werd de fontein verplaatst naar het voormalige paviljoen 'Deltakliniek', tegenwoordig noemen we dit de afdelingen Loodds en Dorpsblik.
.JPG)
Voor het 40-jarig bestaan van Maasoord in 1949 doneerden oud-medewerkers geld voor de fontein. Deze staat nu bij de Loodds.